|
Lovetotravel.pl Przewodnik turystyczny |
Strona główna
|
| Europa | Azja | Ameryka Południowa | Ameryka Północna | Australia | Afryka |
|
Chociaż o Samarkandzie mówi się, że jest nieco przereklamowana, a o wiele bardziej urokliwa pod względem architektonicznym jest chociażby Chiwa, to jednak miasto to nieodwołalnie każdemu kojarzy się z bajkową architekturą wschodu, poezją i legendami o pięknych księżniczkach. O wielkości i znaczeniu tego miejsca może świadczyć fakt, że Samarkanda określana jest „perłą muzułmańskiego świata”.
![]() Zespół architektoniczny Registan z otaczającymi go pokrytymi mozaiką słupami. Historia Miasto szczyci się blisko 2,5-tysiącletnią historią, a zalicza się ją do najstarszych miast świata. Jak większość wschodnich miast, tak i to otoczone jest mistycyzmem i powiązane z różnymi baśniowymi legendami dotyczącymi powstania. Najstarsze dowody wskazujące na istnienie miasta Marakandy pochodzą z VI wieku poprzedniej ery. Marakanda pełniła rolę perskiej stolicy. W okresie aleksandryjskim rozwinęła się tu kultura, a sprzyjał temu rozwojowi przebiegający przez miasto jedwabny szlak. Samarkanda była wówczas największym miastem Azji Środkowej. Podczas panowania arabskiego rozwinęła się tu produkcja drogocennego papieru. W czasach Czyngis-chana miasto prawie całkowicie zburzono. Odbudował je Timur czyniąc stolicą swojego państwa, po obaleniu imperium mongolskiego. Do XVI wieku miasto rozwijało się kulturalnie i gospodarczo. Po tym okresie nastąpił upadek jego znaczenia, dziś Samarkanda jest raczej miejscem turystycznych odwiedzin, o małym znaczeniu gospodarczym, ale zarazem jest to ważny ośrodek kulturalny i naukowy, mieszczący aż 6 szkół wyższych, oraz czwarte co do wielkości miasto Uzbekistanu. Mauzoleum Największą atrakcją Samarkandy jest wybudowane przez Timura mauzoleum nazywane Gur-i-mir. Prace zakończono w 1405 roku, a więc dzisiejszy zabytek ma już ponad 600 lat. Jest to budowla na planie czworoboku, z fałdowanym dachem w kształcie kopuły, który przypomina pąk kwiatowy. Niebiesko-złota kopuła Gur-i Mir ma 34 metry wysokości i jest doskonale widoczna z kilku kilometrów. Przed mauzoleum stoi 12 metrowa brama, której powierzchnia pokryta jest mozaiką i fajansowymi ozdobami w jaskrawych barwach. Ornamenty przedstawiają kwiaty, owoce, liście oraz planety. Autorem bramy jest jeden z najlepszych architektów w historii - Mohammed ibn Mahmud z Isfahanu. W mauzoleum spoczywa spoczywa Timur, jego dwaj synowie oraz dwaj wnukowie. Inne zabytki Poza mauzoleum w Samarkandzie znajdują się też inne ciekawe budowle. Timur dla swojej teściowej kazał też wybudować wielki meczet Bibi Chanum. W środku meczetu, zbudowanego z tysięcy bloków kamiennych mieściła się wielka sala modlitw, a nad budowlą umieszczono 400 kopuł, które podtrzymywane były przez marmurowe kolumny. Meczet został zniszczony w czasie wielkiego trzęsienia ziemi, ale obecnie jest w trakcie intensywnej odbudowy. W czasach Timura również w centrum miasta istniało zadaszone targowisko, dzięki któremu miasto zdobywało swoją wielkość Zostało ono przekształcone w otwarty plac targowy, przez wnuka Timura. Plac ten, otoczony pokrytymi mozaiką kolumnami istnieje do dziś pod nazwą Registan. Zespół architektoniczny obejmuje trzy medresy (szkoły nauczania Koranu). W mieście znajduje się też mauzoleum Bibi Charum z XIV wieku, mauzolea Timurydów w kompleksie cmentarnym Szah–i Zinda, mauzoleum Ruchabad. Obserwatorium W Samarkandzie jest poza licznymi budynkami-pomnikami dawnych władców, oraz meczetami także nietypowe, a zarazem ciekawe obserwatorium astronomiczne Uług Beka. Ten wielki człowiek, wnuk Timura odziedziczył po dziadku ogromne imperium, ale bardziej od rządzenia cenił naukę. Pod jego panowaniem miasto rozwinęło się kulturalnie najbardziej w całej swojej historii, jednak sam władca zapłacił za te zainteresowania własnym życiem, które stracił w zamachu. Faktem jednak pozostaje, że jego dokonania są historyczne. Władca dzięki doskonałym instrumentom opracował on tablice astronomiczne używane w Europie do XVII w, choć zasady, jakie wyznawał negowane były przez islam podobnie jak w przypadku europejskich astronomów protestował Watykan. Podziemną część obserwatorium odkryto w 1908 roku. Znajduje się w niej ogromny sekstans kamienny, niezwykle precyzyjny jak na tę konstrukcję i rozmiary. Informacje ogólne
Ludność 412,3 tys - miasta
- co warto wiedziećSamarkanda - dodaj komentarz:
| |||||||||||||||